Edin Mujagic is deeltijd hoofdeconoom van OHV Vermogensbeheer en is gespecialiseerd in (de gevolgen van) het beleid van de centrale banken. Hij heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder "Geldmoord: hoe de centrale banken ons geld vernietigen" en "Boeiend en geboeid: een monetaire geschiedenis van Nederland sinds 1814/1816". Hij studeerde monetaire economie aan de Universiteit van Tilburg.

Column

Wie is er bang voor oktober?

Het is volgens Edin Mujagic geen wonder dat beleggers in oktober nerveus zijn. De zwarte dagen in de beursgeschiedenis waren steevast in oktober. Tijd om zandzakken te stapelen?

Oktober – en daarmee het laatste kwartaal van dit jaar – is, economisch gezien, uitstekend begonnen met het nieuws dat de Verenigde Staten, Canada en Mexico een nieuw handelsakkoord zijn overeengekomen.

Dat is prima nieuws voor niet alleen de economische ontwikkeling in de toekomst, maar ook voor beleggers. Aandelenkoersen vliegen op dit soort ontwikkelingen, zeker als ze onverwacht zijn. Maar omdat het nu oktober is, kan ik me ook goed voorstellen dat veel beleggers wat nerveuzer zijn dan normaal. Oktober is immers de maand van de beurscrashes.

Zwarte beursdagen

Inderdaad vonden veel van de ergste koersdalingen in de geschiedenis plaats in oktober. Op 24 oktober 1929 begonnen de koersen op de beurs in New York te dalen, hetgeen culmineerde in de crash van 28 en 29 oktober. De koersen verloren in totaal ruim een derde van hun waarde en de daling luidde de Grote Depressie in, een crisis die in heftigheid en ernstigheid sindsdien alleen door de Kredietcrisis van 2008 is benaderd. 29 oktober staat sindsdien in de economische geschiedenisboeken bekend als zwarte dinsdag, met daaraan voorafgaand 24 oktober als zwarte donderdag.

Iets minder dan 60 jaar later, op 19 oktober 1987, kregen we er vervolgens ook een zwarte maandag bij. Op die dag verloor de aandelengraadmeter in New York bijna 23 procent. Twee jaar later, op vrijdag 13, jawel, oktober 1989, tuimelden de aandelenkoersen ook. U raadt het al: onder beleggers staat die dag sindsdien bekend als zwarte vrijdag. En dan was er nog maandag 27 oktober 1997, de dag waarop aandelenkoersen wereldwijd omlaag doken als gevolg van de Azië-crisis. Enfin, het is geen wonder dat beleggers in oktober extra nerveus zijn.

Nu we het toch over financieel-economische historie hebben: we hebben dus een zwarte maandag, zwarte dinsdag, zwarte donderdag en een zwarte vrijdag gehad. De enige dag die in dat straatje nog ontbreekt is de woensdag. Werpen we een blik echter buiten de aandelenmarken om, dan is die dag ook snel gevonden: op 16 september 1992 moest het Britse pond het Europese wisselkoersmechanisme verlaten. De regering in Londen bleek niet meer bij machte om de koers van het pond binnen de afgesproken bandbreedte te houden.

Het is geen wonder dat beleggers in oktober extra nerveus zijn.

Feestmaand

Er is voor beleggers echter minstens zo veel reden om oktober juist te verwelkomen. Analisten van Morgan Stanley Wealth Management hebben de gemiddelde prestatie van de S&P 500 index per maand voor elk jaar tussen 1988 en 2018 uitgerekend. Wat blijkt? Oktober blijkt gemiddeld genomen het startschot te zijn van een mooie rally. Oktober, november en december blijken namelijk drie van de vier beste maanden voor aandelen te zijn, met gemiddelde rendementen van 1,68 respectievelijk 1,69 en 1,86 procent. Die drie prima maanden komen dan na doorgaans slechte augustus (-0,72 procent) en september (-0,07 procent).

Oktober blijkt gemiddeld genomen het startschot te zijn van een mooie rally. 

Augustus dit jaar zag de S&P 500 index ongeveer 3 procent stijgen, een goede maand dus, om in september per saldo nagenoeg onveranderd te blijven. In een omgeving van zeer hoge economische groei en lage rentestanden mag dat wel een slechte prestatie genoemd worden.

Als de geschiedenis zich herhaalt, dan liggen de aandelenkoersen eind oktober behoorlijk boven de stand van de eerste handelsdag van de maand. Met nog meer hogere koersen in het verschiet, naarmate de Sinterklaas en de Kerstman zich opmaken voor hun jaarlijkse rondje Nederland en de wereld. We zullen het zien.

Edin Mujagic is deeltijd hoofdeconoom van OHV Vermogensbeheer en is gespecialiseerd in (de gevolgen van) het beleid van de centrale banken. Hij heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder "Geldmoord: hoe de centrale banken ons geld vernietigen" en "Boeiend en geboeid: een monetaire geschiedenis van Nederland sinds 1814/1816". Hij studeerde monetaire economie aan de Universiteit van Tilburg. Hij schrijft op persoonlijke titel. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

Dutch Investment Influential 2018