Column

To hedge or nog to hedge: that's the question

Stijgende kosten maken het hedgen van valuta door defensieve beleggers steeds onaantrekkelijker. Wat te doen? Yoram Lustig, hoofd Multi-Asset Solutions van T. Rowe Price, buigt zich over deze lastige kwestie.

De vraag of beleggingen in vreemde valuta wel of niet gehedged moeten worden, is altijd een lastige. De reden van hedgen is dat daarmee het valutarisico wordt ge-elimineerd.

Juist voor defensieve beleggers, die streven naar een breed gespreide obligatieportefeuille zonder al te veel risico's, is dat aantrekkelijk. Helaas voor hen kost hedgen geld en lopen deze kosten de laatste tijd flink op.

Recente marktontwikkelingen maken het steeds duurder om valuta af te dekken. Simpel gesteld, hedgingkosten rijzen de pan uit. Dat maakt het voor euro-beleggers welhaast onmogelijk om te profiteren van de sterk gestegen Amerikaanse rentes. Sterker, juist het oplopende korte termijn renteverschil tusen de VS en de EU jaagt de hedgingkosten verder omhoog.

raex

Kosten lopen verder op

Het verschil tussen de Amerikaanse en Duitse tienjaars bedraagt thans 2,5%. De hedgingkosten zitten daar inmiddels boven, dus dat schiet niet op. Als de Fed blijft verkrappen terwijl de centrale banken in Europa en het VK achterblijven, zullen deze kosten alleen maar toenemen.

Wat te doen? Naar het antwoord op die vraag zoekt ook Yoram Lustig, hoofd Multi-Asset Solutions van T. Rowe Price, in de column To hedge or not to hedge: that's the question. Voor risky assets, zoals aandelen, is hedgen niet zo belangrijk.

De belegging an sich is al risicovol genoemd. Volgens Lustig is de keuze van een aandelenbelegger om wel of niet te hedgen vooral afhankelijk van de verwachting of de onderliggende valuta al dan niet stijgt.

Voor obligaties ligt dat ingewikkelder. Die zijn niet uitgevonden om voor vermogensgroei te zorgen, maar die dienen vooral om het portefeuillerisico te verminderen.

Twee oplossingen

Een oplossing die Lustig aan eurobeleggers voorstelt, is om vooral niet in dollarobligaties te beleggen, maar om te kiezen voor schuldpapier in de eigen valuta. Dat heeft het voordeel dat valutarisico's van de baan zijn. Nadelen voor EU-beleggers zijn de magere rente-inkomsten en de beperkte keuzemogelijkheden in de eigen geldmarkt en markt voor korte termijnpapier.

De andere mogelijkheid, die Lustig voorstelt, is om alleen nog in Amerikaanse obligaties te investeren, waarvan de coupon hoger is dan de hedgingkosten.

Dat geeft in ieder geval nog iets van rendement, maar heeft als nadeel dat een groot deel van de Amerikaanse obligatiemarkt buiten de portefeuille blijft. Ofwel, ook deze oplossing zorgt voor minder spreiding. Laat spreiding volgens Harry Markowitz nou net de enige free lunch in financiën zijn.

Rob Stallinga is financieel journalist. De informatie in zijn artikelen is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Klik hier voor een overzicht van de beleggingen van de IEX-redactie.

Duurzaam beleggen