Edin Mujagic is deeltijd hoofdeconoom van OHV Vermogensbeheer en is gespecialiseerd in (de gevolgen van) het beleid van de centrale banken. Hij heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder "Geldmoord: hoe de centrale banken ons geld vernietigen" en "Boeiend en geboeid: een monetaire geschiedenis van Nederland sinds 1814/1816". Hij studeerde monetaire economie aan de Universiteit van Tilburg.

Column

Fed laat zich van zijn stoere kant zien

De Fed doet stoer. Dat moet wel de conclusie zijn na de vergadering van het rentecomité de afgelopen twee dagen. Zal de bank zich ook stoer gedragen dit en volgend jaar?

De centrale bank verhoogde de officiële rente in de VS met 25 basispunten naar 1,75-2%. Ik schat in dat er geen vogel in de lucht te vinden is die níet wist dat dat zou gebeuren. Waar de markten over de hele wereld reikhalzend naar uitkeken waren de persverklaring na afloopt, de nieuwe ramingen voor economische groei en inflatie de komende jaren en de persconferentie van voorzitter Jerome Powell.

Nemen we alle drie samen, dan kunnen we vaststellen dat de Fed stoere taal uitslaat. De bank verwacht tot en met 2020 licht hogere economische groei, hogere inflatie en nog lagere werkloosheid. Bij zulke verwachtingen hoort een meer ambitieus tempo van monetaire verkrapping.

Dat is precies wat de bank in het vooruitzicht heeft gesteld. De zogeheten dot plot, een overzicht van waar elk comitélid vindt dat de officiële rente moet liggen tussen nu en 2020, wijst nu uit dat acht van de vijftien leden die rente dit jaar nog twee keer willen verhogen om geld lenen in 2019 vervolgens nog drie keer te verhogen. In maart waren dat nog zeven leden.

Gemaakt door iedereen

Op het eerste gezicht lijkt het overdreven daar veel in te zien. Immers, het gaan om verandering van één stem én de verhouding blijft 8:7. Een krappere meerderheid is niet mogelijk.

Dat we er niet veel in moeten lezen wordt volgens sommige analisten onderstreept doordat Powell tijdens de persconferentie zei dat de meeste comitéleden hun mening ten aanzien van de rente niet gewijzigd hebben.

Vergeet bovendien dat dot plot door álle comitéleden wordt gemaakt, dus ook die leden die dit jaar géén stemrecht hebben. Het kan dus best zo zijn dat de wijziging op het conto van een niet-stemgerechtigd comitélid komt.

Vijf echte haviken

Toch denk ik dat de wijziging wel significant is om een aantal redenen. In het comité zijn er vijf echte haviken te vinden. Dat er nu echter acht leden zijn die de rente tot en met eind 2019 vijf keer willen opkrikken, geeft aan dat de wil het monetaire beleid sneller krapper te maken zich ook verspreidt buiten de havikengroep.

In de tweede plaats kijk ik naar de samenstelling van de stemgerechtigde groep. Elk jaar op 1 januari verliezen vier regionale presidenten hun stemrecht en krijgen nieuwe vier dat recht. Per 1 januari 2019 zullen twee haviken en twee duiven eruit vliegen, no pun intended.

In hun plaats komen er vier leden waarvoor geldt dat twee superhaviken zijn en één de reputatie heeft onverwacht zijn haviksveren te laten zien. Het vierde nieuwe lid is een duif. Dit betekent dat het stemgerechtigde deel van het comité in 2019 meer havikachtig wordt.

Twee keer omhoog

Zeer belangrijk in het geheel is tot elke groep de voorzitter behoort. Hoewel Powell er nog maar kort ziet en hij zijn echte veren moet laten zien, is er veel dat erop wijst dat hij meer de neiging heeft het monetaire hok met haviken te delen dan met duiven.

Al met al is na gisteren de kans toegenomen dat de Fed de officiële rente dit jaar nog twee keer zal verhogen. Of dat daadwerkelijk gebeurt, zal vooral afhangen van hoe de economie en inflatie zich zullen ontwikkelen in de rest van dit jaar.

Zoals de vlag er nu bij hangt acht ik de kans groot dat de verwachting in de markt, namelijk dat de Fed vooral stoer praat maar niet stoer zal doen en de rente dit jaar nog één keer zal verhogen, de komende maanden omhoog bijgesteld zal worden.

Aandelenomgeving blijft goed

Dat zou zomaar de Amerikaanse rentes omhoog kunnen drukken en onder meer de dollar sterker kunnen maken. Aandelenkoersen hoeven niet per definitie slecht te reageren op het vooruitzicht op een krapper monetair beleid.

Dé reden daarvoor is namelijk dat de Amerikaanse economie voorlopig uitstekend blijft presteren. Dat in combinatie met het feit dat renteverhogingen langzaam zullen komen, wijst erop dat de omgeving voor Amerikaanse aandelen goed kan blijven.

Doorgaans stuurt de Amerikaanse markt de Europese markten in dezelfde richting. Maar nogmaals: de ontwikkeling van de inflatie en de Amerikaanse economie de komende tijd zal cruciaal zijn.

Edin Mujagic is deeltijd hoofdeconoom van OHV Vermogensbeheer en is gespecialiseerd in (de gevolgen van) het beleid van de centrale banken. Hij heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder "Geldmoord: hoe de centrale banken ons geld vernietigen" en "Boeiend en geboeid: een monetaire geschiedenis van Nederland sinds 1814/1816". Hij studeerde monetaire economie aan de Universiteit van Tilburg. Hij schrijft op persoonlijke titel. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

Duurzaam beleggen