Edin Mujagic is deeltijd hoofdeconoom van OHV Vermogensbeheer en is gespecialiseerd in (de gevolgen van) het beleid van de centrale banken. Hij heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder "Geldmoord: hoe de centrale banken ons geld vernietigen" en "Boeiend en geboeid: een monetaire geschiedenis van Nederland sinds 1814/1816". Hij studeerde monetaire economie aan de Universiteit van Tilburg.

Column

Kent u het nog, inflatie?

Last, but not least, inflatie is terug. Wat zijn de gevolgen van de herintrede van de geldontwaarding? Volgens Edin Mujagic hoeven aandelenbeleggers niet bang te zijn.

Een oude bekende bewoog zich de afgelopen jaren steeds verder weg van de markten om vervolgens helemaal te verdwijnen. Ik heb het over inflatie. De inflatie daalde en daalde de afgelopen jaren om uiteindelijk plaats te maken voor angst voor deflatie.

Sinds kort is het deflatiegevaar verdwenen, maar is de angst voor veel meer geldontwaarding terug. Het gevaar van een handelsoorlog tussen de VS en China helpt ook niet bepaald: protectionisme betekent doorgaans opwaartse druk op inflatie.

Die angst was dé reden voor de recente turbulentie op de aandelenmarkten. De redenering is simpel: hogere inflatie betekent een grotere kans op meer renteverhogingen door de Fed.

Hogere prijzen volkomen normaal

Aandelen houden niet van een krapper monetair beleid. Wordt de inflatiesoep dit jaar inderdaad zo heet gegeten? Ja, er is veel voor te zeggen dat de inflatie, vooral in de VS, dit jaar verder zal stijgen.

In de eerste plaats is er het simpele feit dat economische groei en inflatie hand in hand gaan. Aangezien de Amerikaanse economie prima groeit en omdat de groei op meerdere pijlers stoelt, zijn stijgende prijzen een volkomen normaal verschijnsel.

In de tweede plaats onstaat er inflatoire druk als de lonen sneller stijgen, iets wat te verwachten is bij een krappere arbeidsmarkt. Dat die in de VS krapper wordt, behoeft geen uitleg, gezien het aantal nieuwe banen per maand en daling van de werkloosheid.

Geschatte percentages

De hamvraag is of de arbeidsmarkt echt krap ís. De vaak gebruikte manier die vraag te beantwoorden, is de werkloosheid vergelijken met de NAIRU, het werkloosheidspercentage in een economie waarbij er opwaartse noch neerwaartse druk op de prijzen bestaat.

Als de werkloosheid hoger is dan het NAIRU-percentage, dan is neerwaartse druk op de prijzen te verwachten; ligt de werkloosheid juist lager dan het NAIRU-percentage dan is opwaartse druk op inflatie te verwachten.

NAIRU is niet waar te nemen of te berekenen, maar wordt geschat. De meest recente schattingen voor het NAIRU-percentage in de VS bedragen circa 4,7%. De werkloosheid bedroeg in januari 4,1%.

Overheid zorgt ook voor inflatiedruk

Ook als ik rekening houd met de onzekerheid over de schatting van het NAIRU-percentage en het feit dat de arbeidsmarkt veranderd is in loop van de tijd - bijvoorbeeld minder macht voor werkenden bij loononderhandelingen - kan ik nog steeds stellen dat de arbeidsmarkt eerder krap is dan ruim.

En er dus eerder een opwaartse - dan neerwaartse druk op de inflatie uit die hoek te verwachten is de komende tijd. Wat verder van belang is voor inflatievooruitzichten, is of de overheden meer of minder gaan uitgeven.

Een hogere overheidsconsumptie en meer overheidsinvesteringen verhogen de vraag en kunnen daardoor de prijzen iets aanjagen. Met de grote infrastructurele projecten op de agenda en de flinke belastingverlagingen, zou het niet onlogisch zijn ook vanuit die hoek enige opwaartse druk op de Amerikaanse inflatie te verwachten.

Dollar werkt ook mee

Tot slot is er de waarde van de dollar. Een goede stelregel is dat een zwakkere dollar na enige tijd de prijzen in de VS opstuwt. Verschillende onderzoeken laten zien dat als de dollar 10% verzwakt tegenover een mandje met valuta’s van landen waarmee de VS veel handel drijven, de inflatie in de VS na één of twee jaar met tussen 0,4 en 0,7 procentpunt stijgt.

Die zogeheten trade weighted dollar is sinds eind 2017 met ongeveer 10% in waarde gedaald. Ook dat kan de komende maanden en kwartalen de Amerikaanse inflatie iets opstuwen.

Beleggers moeten er dus rekening mee houden dat de Amerikaanse inflatie in loop van dit jaar iets hoger uit zal komen dan eerder werd gedacht. Maar of dat voldoende zal zijn voor de Fed om de rente sneller te verhogen dit jaar, vraag ik me af.

Fed zal inflatie deels negeren

Vergeet niet dat de inflatie nog best wat kan stijgen zónder dat die boven het streefpercentage van de Fed uitkomt. Daarnaast zou het me niet verbazen als de bank een mogelijke stijging van inflatie voor een deel negeert.

De argumentatie van het bestuur kan zijn dat dat door extra economische groei van Trumps beleid komt, maar dat dat effect tijdelijk zal zijn. Dit alles zal niet voorkomen dat de Fed de officiële rente in juni weer verhoogt.

Maar of de bank die rente daarna nog twee keer zal opkrikken dit jaar, lijkt me, zoals de zaken er nu voor staan, een enigszins overdreven angst.

Met de terugkeer van inflatie(angst) is de volatiliteit op de aandelenmarkt ook terug. Dat is echter niet hetzelfde als wanneer de aandelenkoersen in een dalende fase terecht komen.

Edin Mujagic is deeltijd hoofdeconoom van OHV Vermogensbeheer en is gespecialiseerd in (de gevolgen van) het beleid van de centrale banken. Hij heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder "Geldmoord: hoe de centrale banken ons geld vernietigen" en "Boeiend en geboeid: een monetaire geschiedenis van Nederland sinds 1814/1816". Hij studeerde monetaire economie aan de Universiteit van Tilburg. Hij schrijft op persoonlijke titel. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

Emerging Markets