Column

MiFID II dwingt fondshuizen tot scherpe keuzes

Wat zijn de aangewezen goede voornemens van de Europese fondsenindustrie in het MiFID II-tijdperk? Detlef Glow van Lipper geeft een paar voorzetjes.

De Europese fondsenindustrie heeft, als het goed is, MiFID II geïmplementeerd. De nieuwe verordening legt een grote druk op de fondsensector, met name op de kleine boetieks, die de extra kosten moeilijk kunnen dragen. De kosten vreten een groot deel van de winst op.

De grote Europese vermogensbeheerders boeken over het algemeen voldoende marge, waardoor de nieuwe extra reguleringskosten niet leiden tot verlies. Toch is er ook voor hen werk aan de winkel. Wat moet de Europese fondsindustrie in 2018 doen om sucesvol en winstgevend te blijven?

Wees nog meer gericht op beleggende klant

Met de komst van MiFID II hebben sommige Europese vermogensbeheerders besloten om de onderzoekskosten door te berekenen aan de belegger in de vorm van een extra premie. Vanuit mijn oogpunt is dit een absolute no-go, omdat klanten al een beheervergoeding betalen, die alle fondskosten moet dekken.

Goede voorbeelden van een meer op beleggers gerichte kostenstructuur zijn de onlangs aangekondigde nieuwe vergoedingsstructuren van Fidelity, Allianz Global Investors en AB. Terwijl de laatste twee hun nieuwe vergoedingsstructuren eerst in de VS zullen testen, zal Fidelity ze ook in Europa introduceren.

Ontgrendel schaalvoordelen

Ik begrijp goed dat het realiseren van schaalvoordelen voor kleine vermogensbeheerders een lastige zaak is, omdat zij veelal een beperkt aantal fondsen beheren met een vrij efficiënte personeelsbasis.

Grote vermogensbeheerders, die honderden fondsen beheren, kunnen eenvoudiger extra schaalvoordelen boeken. Meest voor de hand liggend is om fondsen met vergelijkbare beleggingsdoelstellingen samen te voegen.

In het assortiment van grote vermogensbeheerders is er altijd wel een aantal fondsen te vinden dat in dezelfde regio belegt of soortgelijke beleggingsdoelstelling heeft. Minder fondsen heeft ook het voordeel dat het meteen een stuk gemakkelijk is om aan de wettelijke eisen te voldoen. Dat scheelt personeel.

Ook klanten profiteren

Voor beleggers hebben kleinere productassortimenten het voordeel dat het gemakkelijker wordt een fonds te vinden dat bij hun behoeften past. Overigens heeft de compexiteit van sommige productlijnen er al toe geleid dat fondshuizen niet in staat waren om de documenten te leveren waar MiFID II om vraagt, waardoor een deel van de fondsen niet langer kan worden verkocht.

Kleinere fondsassortimenten helpen dus om de omzet te vergroten. Het beheerd vermogen in de overgebleven fondsen stijgt en dat biedt meteen de extra schaalvoordelen die Europese vermogensbeheerders nodig hebben.

Voor mij is het wel duidelijk welke twee afslagen de Europese fondsenindustrie dit jaar moet nemen.

Detlef Glow is hoofd research EMEA bij Lipper, een onafhankelijk fondsbeoordelaar. Glow heeft een MBA Financial Services van de University of Wales/Cardiff en een BA in Business Administration. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

Beleggen in 2018