Edin Mujagic is hoofdeconoom van OHV Vermogensbeheer en is gespecialiseerd in (de gevolgen van) het beleid van de centrale banken. Hij heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder "Geldmoord: hoe de centrale banken ons geld vernietigen" en "Boeiend en geboeid: een monetaire geschiedenis van Nederland sinds 1814/1816". Hij studeerde monetaire economie aan de Universiteit van Tilburg.

Column

Fed-orkest blijft aandelenbelegger vermaken

De Fed gaat de balans afbouwen en rente volgend jaar mogelijk twee keer verhogen. Maar in het tempo dat ze voorstellen duurt het tientallen jaren voordat alles weer normaal is. Gefeliciteerd beleggers!

“Een reis van 1000 mijl begint met een enkele stap." Zo luidt een oude Chinese gezegde. Hieraan moest ik denken na de vergadering van het rentecomité van de Fed. 

Het rentecomité onder aanvoering van Janet Yellen – nog wel, of ze de aanvoerder blijft is maar de vraag – besloot gisteren om vanaf oktober te beginnen met de afbouw van de behoorlijk opgeblazen balans van de centrale bank.

Door allerlei rondes van quantitative easing is die balans gegroeid van ongeveer 880 miljard dollar in de zomer van 2007 tot bijna 4.500 miljard dollar op het moment, een stijging van ruim 400%. Dat afbouwen zal gaan met een slakkengang.

Sinds het einde van QE herinvesteert de Fed het bedrag dat de bank ontvangt als eigenaar van al die opgekochte staatsobligaties (denk aan rente en aflossingen) in nieuwe staatsobligaties. Vanaf oktober verlaagt de bank die herinvesteringen met tien miljard dollar.

Pauze in 2018

Na elk kwartaal komt daar nog tien miljard dollar bij. Wanneer dat plafond 50 miljard dollar bereikt wordt – in de herfst van 2018 dus – er een pauze ingelast en gaat de bank opnieuw kijken of een verdere afbouw nodig is.

De officiële rente bleef ongewijzigd net als het voornemen van de bank om dat tarief dit jaar nog met 25 basispunten verder te verhogen en in 2018 de rente drie keer op te krikken. Wat wél gewijzigd is, is het scenario voor ná 2018.

De Fed is niet meer van plan de rente drie keer te verhogen in 2019 maar twee keer en die geplande derde verhoging door te schuiven naar 2020. Op lange termijn bezien, hoort bij de VS een officiële rente van 2,8%, aldus de Fed.

Rentebeleid blijft ruim

Enkele maanden geleden was dat nog 3%. Daarnaast verwacht de bank dat de kerninflatie in de VS volgend jaar iets lager zal uitvallen. Wat betekent dit allemaal in het algemeen en voor een aandelenbelegger in het bijzonder?

Laten we beginnen met het eerste. Daar kunnen we vrij kort over zijn: het betekent dat het rentebeleid in de VS zeker tot en met 2020 en zeer waarschijnlijk ook daarna zeer ruim zal blijven. Ik vraag me ook ten zeerste af of de Fed de officiële rente volgend jaar wel drie keer zal kunnen en willen verhogen.

Dit heeft enkele redenen, waaronder de kans op lagere economische groei in de VS maar ook het feit dat de Fed nu al rekening houdt met een lagere inflatie in dat jaar dan de bank tot kort verwachtte. Er speelt nog iets belangrijks mee in dat opzicht, maar dat is een onderwerp voor een andere keer, binnenkort.

Wat is normalisatie van het beleid?

Het is bijna lachwekkend om hier en daar te lezen dat de Fed sinds deze week begonnen is met het normaliseren van het monetaire beleid in de VS. Wat is dat precies, het normaliseren van het beleid?

Nou, bijvoorbeeld dat de balans van de bank terug komt naar de stand van vóór de crisis en al die QE-rondes. Zoals ik al genoemd heb, was de balans van de Fed toen zo’n 880 miljard dollar zwaar. Wat de bank gaat doen vanaf oktober is van de opbrengsten elke maand tiwn miljard dollar minder herinvesteren en dat bedrag elk kwartaal met tien miljard dollar verhogen.

Dit betekent dus dat de hoofdsom á 4.500 miljard dollar niet alleen ongewijzigd blijft maar zelfs blijft toenemen. Ik heb vervolgens even zitten rekenen.

Pas na 2050

Als de Fed vervolgens in september 2018 besluit met die afbouw door te gaan en elke maand tien miljard dollar aan papier dat de bank in bezit heeft te verkopen, dan zou de balans van de bank pas ergens ná 2050 (!) terug op het niveau van de zomer van 2007 zijn.

Een reis van 1000 mijl begint inderdaad met een enkele stap, maar de Fed voegt daar nog in feite bij dat je de reis ook moet vervolgen met hele kleine stappen. En voor de aandelenbelegger? De komende jaren zouden wel eens een prima periode kunnen blijven voor aandelen.

Monetair beleid wordt wel minder ruim, wat betekent dat beleggers zich minder zorgen hoeven te maken over uit de hand lopende inflatie op termijn, iets wat geen goed nieuws voor de aandelenmarkten zou zijn.

Fed-put is structureel

Dat gezegd hebbende: het monetaire beleid blijft wel nog een lange tijd zeer ruim, wat voor de aandelenmarkt als muziek in de oren klinkt. Bovendien geldt dat áls aandelenkoersen om een of andere reden onder druk komen te staan, de Fed vrijwel zeker zal reageren daarop met (hints op) ruimer monetair beleid.

Men had het in het verleden over een Greenspan-put, een Bernanke-put en nu over Yellen-put om aan te geven dat al die Fed-aanvoerders niet zouden toestaan dat de aandelenkoersen dalen. Mijns inziens mogen we ondertussen concluderen dat zo’n put niet op te hangen is aan een Fed-voorzitter, het is iets structureels geworden.

Het is dus gewoon een Fed-put. Een beter klinkende term voor aandelenbeleggers is nauwelijks denkbaar.

Edin Mujagic is hoofdeconoom van OHV Vermogensbeheer en is gespecialiseerd in (de gevolgen van) het beleid van de centrale banken. Hij heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder "Geldmoord: hoe de centrale banken ons geld vernietigen" en "Boeiend en geboeid: een monetaire geschiedenis van Nederland sinds 1814/1816". Hij studeerde monetaire economie aan de Universiteit van Tilburg. Hij schrijft op persoonlijke titel. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

De impact van het coronavirus