Wouter Weijand is chief investment officer (CIO) bij vermogensbeheerder Providence Capital in Bussum. Hij schrijft columns op persoonlijke titel. De informatie in zijn columns is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies.
Column

Frankrijk, het nieuwe beloofde land van Europa? Nou, echt niet

Europa jubelt en juicht, er is een nieuwe Napoleon opgestaan: net toen onze Europese dromen aan flarden leken te worden geschoten door populistisch rechts, stond daar een Engels sprekende, Franse Europeaan: Félicitations! Maar is hij wel zo Europees?

Het eerste wat Macron als president deed, was het torpederen van de lang voorbereide overname van een Franse jachtbouwer door een Italiaans bedrijf. Er was iets strategisch en met lokale werkgelegenheid, kortom, de oeroude reflex van een heuse Franse leider.

Dat beloofde al veel goeds voor de Europese samenwerking. Vervolgens stond hij hand in hand met Angela en vroeg haar om een Europees leger en een Europees ministerie van Financiën.

Frankrijk wilde altijd graag een Europese kernmacht blijven, maar heeft daar waarschijnlijk het geld niet meer voor. Haar nucleaire industrie is bovendien tanende. Net zo min als het nog geld heeft voor haar luxe verzorgingsstaat.

Scheelt rente

Het wordt dus tijd dat andere landen dat gaan betalen. De beste aanpak daarvoor is het gemeenschappelijk uitgeven van schuld. Al is het maar tot maximaal 60% van het bbp, het scheelt Frankrijk en de zuidelijke landen toch flink rente en je leent nu eenmaal makkelijker.

De noordelijke landen willen in ruil voor politieke vrede en een hernieuwde Europese droom vast wel wat extra betalen. En hoe meer schuld je straks gemeenschappelijk hebt gemaakt, hoe moeilijker je nog terug kan.

Uiteindelijk sneuvelen al die zuidelijke landen toch nog wel, maar dan is de stap om de schuld te collectiveren veel kleiner dan nu. Natuurlijk moet Frankrijk zelf ook nog ietsje doen, het soort financiële play back waar we inmiddels al zestien jaar aan gewend zijn in de eurozone en die nog nooit tot resultaat leidde.

Vermijd luchthavens

Bovendien gaat Macron als de zoveelste president op rij nu echt de arbeidsmarkt hervormen. Daarvoor moet hij de strijd aangaan met een leger van vakbonden, die nergens voor terugdeinzen.

Maar nu begrijpt u ook zijn roep om een Europees leger: die zal hard nodig zijn om de Franse vakbonden op de knieën te krijgen. Rijdt u zelf wel op tijd een straatje om en vermijd u vast de grote luchthavens?

En daarna verdwijnt de werkloosheid natuurlijk als sneeuw voor de zon: de opgelopen achterstand in concurrentievermogen van circa 10-15% ten opzichte van de noordelijke landen verdwijnt bij toverslag, net als de sociale lasten voor werkgevers.

En al die multinationals, die hun fabrieken in Frankrijk hebben gesloten de afgelopen vijftien jaar, smeken bij Macron om alsjeblieft zoveel mogelijk Fransen in dienst te mogen nemen. Frankrijk is het nieuwe, beloofde land van Europa, het is maar dat u het even weet.

Wouter Weijand is chief investment officer (CIO) bij vermogensbeheerder Providence Capital in Bussum. Hij schrijft columns op persoonlijke titel. De informatie in zijn columns is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies.

Alles over de rente