Eigenlijk bestaat er al lange tijd geen discussie meer over, dat 'dollar cost averaging' niet echt een goede beleggingsstrategie is, Carl Richards ziet er één goed punt in: het kan zorgen voor een redelijke nachtrust. Al is dit ‘middelen’ dan niet de optimale manier om de markt in te stappen, het kan drempelvrees verlagen.

'Dollar cost averaging' wil zeggen dat je je beschikbare vermogen niet ineens investeert, maar stapsgewijs - met steeds gelijke bedragen op vaste momenten - in de markt stapt. Het stelt je geweten gerust als de twijfel toeslaat over het moment van instappen. Wat als de markt nu ineens daalt? Dan kan dit 'middelen' functioneren als een emotionele verzekeringspolis, die je afdekt tegen het gevoel dat je gevaar loopt als je je geld ineens investeert.

Carl Richards is financieel planner in Park City en besteedt aan deze beleggingsstrategie aandacht in zijn boek ‘The Behavior Gap’ en op het Bucks blog. Wel geeft hij de emotionele-zekerheid-zoekende-belegger een paar aandachtspunten mee:

• Spreid je investeringen over niet meer dan zes maanden. Rek het niet tot in het oneindige.
• Houd je aan een geschreven plan, ongeacht wat de markten doen. Zodra je begint te reageren op de marktbewegingen beland je snel in de problemen.