Beste Dr. Hoe,

Waarom zijn er significant verschillende rendementen bij trackers op dezelfde index?

De dokter antwoordt:
De industrie van passieve beleggingen heeft de laatste jaren een spectaculaire groei meegemaakt en is inmiddels wereldwijd meer dan 1 biljoen dollar groot. Het aanbod groeit nog steeds snel, wekelijks komen er nieuwe ETF’s bij op nieuwe indices. Soms zijn dat trackers op opkomende markten waarop eerder nog geen ETF te verkrijgen was, soms zijn het andere originele ideeën, zoals trackers op minder bekende indices. Zo zijn er sinds kort trackers te krijgen op gelijkgewogen indices (waarbij in tegenstelling tot de traditionele index) alle onderliggende aandelen even zwaar meewegen.

Er zijn ook ETF’s gelanceerd op fundamenteel gewogen indices, waarbij niet de marktkapitalisatie doorslaggevend is voor de weging van de individuele aandelen, maar een handvol fundamentele waarden.  Kortom, de ETF-markt groeit in de diepte. Maar ook in de breedte neemt het aanbod snel toe. Wie simpelweg goedkoop exposure wil kopen naar de wereldindex MSCI World, of de Amerikaanse S&P500 heeft al meer keus dan hem lief is.

Dat kan soms vervelend zijn, want in veel gevallen nemen beleggers niet alleen de wijk naar indextrackers omdat die een lager kostenniveau hebben, maar ook omdat ze geen tijd of zin hebben om hun huiswerk te doen en die actief beheerde beleggingsfondsen uit het grote aanbod te filteren waarmee ze op basis van historische rendementen wél kans maken om de index te verslaan. Naast de lage kosten speelt het gemak ook een rol. Je hoeft niet meer te overwegen welk type fonds je wilt, je koopt gewoon de index. Zo eenvoudig is het. Totdat je voor de schappen staat. Dan blijken er verschillende ETF’s met fraaie namen te bestaan op dezelfde index, met allemaal een net even ander rendement.

Even snel de wereldindex kopen?
Maar laten we eens de casus bekijken van de belegger heel eenvoudig de wereldaandelenindex wil kopen. De database van Morningstar lepelt dan al 86 trackers op.  Daarbij valt meteen op dat er meer smaken zijn dan alleen maar de MSCI World, een index die naar marktkapitalisatie is samengesteld en waarin de winnaars uit het verleden het zwaarst meetellen. Andere smaken zijn FTSE All World ex-UK of de Dow Jones Global Titans 50 waar zowel iShares als Lyxor een ETF op heeft.  Ook leuk en fundamenteel anders is de PowerShares FTSE RAFI Developed 1000. Een index van duizend aandelen, maar die volgens de RAFI-methode is samengesteld.

RAFI staat voor Rob Arnott Fundamental Indexation. Arnott is de voorstander van indices die op fundamentele waarden worden samengesteld.  En dan zien we nog een ETF op een wereldindex met ‘Sustainability Screened’ van iShares liggen. Dat is fijn, natuurlijk verantwoord beleggen. Maar we kwamen hier om even snel en simpel de wereldindex te kopen. Kortom, om het simpel te houden elimineren we alles wat niet de MSCI World volgt, hoe slim, duurzaam of goedkoop ook. Daarmee wordt de keuze alvast  teruggebracht van 86 naar 67 stuks.

‘Beter, maar niet heel veel beter’, hoor ik u zeggen. Klopt, maar we hebben nog meer pijlen op onze boog om de keuze eenvoudig te houden. Want in dit rijtje zitten nog trackers die in Zwitserse franken, Zweedse kronen, Britse ponden en dollars uit de VS en Hongkong genoteerd staan.  Teruggebracht naar trackers met de euro als basisvaluta – in een muisklik gedaan – staat het rijtje nog altijd op 33 ETF’s. En weer botst de argeloze belegger hier op een fundamentele vraag. Zo is één van de overblijvers de iShares MSCI World Monthly Euro Hedged. En die behoort ook nog eens tot de best presterende in zijn soort.

Klik op de grafiek voor een grote versie

Inc of Acc?
Maar valuta afdekken of niet… ook daar willen we niet gecompliceerd over doen. We zijn op zoek naar een plain vanilla ETF.  Nog keus uit 26 trackers. Dat schiet al aardig op. Maar dan nog zijn de verschillen qua rendement opvallend. Year to date (peildatum 15 april) staan er verschillen van –1,7% tot –4,3%. En weer doemt er een keus op: wil ik een tracker met Inc. of met Acc. als extensie? Het verschil is de manier hoe er met dividend wordt omgesprongen. In het ene geval (Inc.) wordt het dividend uitgekeerd, in het andere geval (Acc.) herbelegt en is het niet in het rendement terug te vinden. Dat scheelt natuurlijk een slok op een borrel, bij de rendementslijstjes.

We kiezen voor Inc., want dividend willen we graag als extraatje uitgekeerd hebben. Kijk, dan houden we nog veertien trackers over, van vier verschillende aanbieders. Dat is al bijna een overzichtelijk rijtje geworden. Nu nog achterhalen hoe de trackers geconstrueerd zijn. Zijn het fysieke trackers waarvan de aanbieder echt alle aandelen naar ratio aanhoudt? Of synthetische (of swap based) trackers? Die slagen er gemiddeld iets beter in de performance en volatiliteit van de onderliggende index na te bootsen, maar de keerzijde is dat je als belegger te maken hebt met tegenpartijrisico.

Bij welke bank of banken ligt dat risico en hoe is hun kredietwaardigheid. Uit het keep it simple-principe vallen die dus ook af, maar uitzoeken moet je het als belegger wel. En dan – als er uiteindelijk nog maar een handjevol ETF’s over is en het einddoel – ‘even snel en eenvoudig de wereldindex kopen’ - eindelijk in zicht is, kijken we nog even naar de kosten, want ons bin zunig. Ja, de kosten. Vaak kijken beleggers alleen naar de TER, de Total Expense Ratio, die redelijk eenvoudig terug te vinden is.  Maar dat cijfer vertelt slechts een gedeelte van het verhaal.

Een betere, maar moeilijker te achterhalen indicator is de TCO, de Total Cost of Ownership.  Dat omvat ook de andere kosten, zoals voor het nabootsen van het rendement van de onderliggende waarde. Dat zijn bijvoorbeeld de kosten die gemaakt worden voor het kopen en verkopen van aandelen in een index bij een (jaarlijkse) herweging. Of de swapkosten die betaald worden aan de swap provider bij een synthetische tracker.

Nee, even snel de wereldindex kopen is er niet bij. Ook hier moet je als belegger goed je huiswerk doen.