Beste Dr. Hoe,
Hoe kun je het beste wereldwijd in aandelen beleggen?

De dokter antwoordt:
De simpelste manier om wereldwijde aandelenexposure te krijgen is het kopen van een ETF op de MSCI World. Het is bovendien de goedkoopste manier. Maar ‘simpel en goedkoop’ levert niet per se altijd het beste resultaat op. Een alternatief is het kopen van een actief beheerd wereldwijd beleggend fonds. Die heeft vaak de MSCI World als benchmark, maar probeert op basis van slimme stockpicks een beter rendement te halen dan de index.  Het verleden heeft uitgewezen dat de meeste fondsbeheerders daar niet structureel in slagen.

Maar de vraag is of de MSCI World überhaupt een goede maatstaf is voor wereldwijd beleggen. Want in de afgelopen jaren zijn opkomende markten een stuk belangrijker geworden binnen de wereldeconomie. En deze landen – China, India, Brazilië, Rusland (de BRIC-landen), maar ook Indonesië, Mexico, Zuid Korea en Turkije – wegen niet of nauwelijks mee in de MSCI World. De index is als wereldwijde graadmeter ondertussen wel een beetje ingehaald door de actualiteit.

Opkomende markten zijn volgens cijfers van het IMF ondertussen goed voor 31% van de wereldeconomie, maar ze maken slechts 13% uit van de marktkapitalisatie van de aandelenmarkten wereldwijd.  En dat is nog maar het begin. Goldman Sachs denkt dat opkomende markten in 2030 goed zullen zijn voor 59% van de wereldeconomie. De kapitaalmarkten in deze landen zijn op weg naar volwassenheid en daardoor is het een kwestie van tijd voordat deze landen ook zwaarder gaan meewegen in wereldwijde indices. Beleggers doen er goed aan die ontwikkeling een stap voor te zijn.

Zelf mixen en mengen?
Wie wereldwijd wil beleggen moet dus nu al een mix samenstellen, een combinatie van de huidige definitie van wereldwijd beleggen aangevuld met een flinke snuf opkomende markten. Dat kan door een ETF op de MSCI World Index én een ETF op de MSCI Emerging Markets Index op te nemen, waarbij de verhouding wordt afgestemd op die van de bijdrage in de wereldeconomie.  Of hetzelfde via een ‘standaard’ wereldwijd beleggingsfonds dat dicht bij de wereldindex blijft en een opkomendemarktenfonds.

De verhouding tussen volwassen markten en opkomende markten in de MSCI World index is nu 87%-13% en moet op basis van de verhoudingen binnen de wereldeconomie 69%-31% zijn op dit moment en (volgens Goldman Sachs) 41%-59% in 2030. Wie voor de muziek uit wil lopen, maar niet te ver, kan voor 1,0*bedrag in de wereldindex beleggen en voor 0,45*bedrag in de opkomendemarktenindex. Op dat moment is de verhouding in de aandelenportefeuille 60%-40%. Met jaarlijks herwegen en vijfjaarlijks met 5% opwaarderen van opkomende markten, komt u in 2030 dan op 40%-60% uit.

Overigens is het maar de vraag of deze strategie meer biedt dat het ijken van de wegingen in de aandelenportefeuille ten opzichte van de ontwikkelingen op de wereldeconomie. Zo is groei in een bepaald land nauwelijks een garantie voor rendement op aandelen.  Jay Ritter, professor aan de Universiteit van Florida stelt dat de economische groei totaal irrelevant is als het gaat om toekomstige aandelenrendementen. Groei kan komen uit productiviteitsgroei, kapitaalinjecties in nieuwe bedrijven of kapitaalinjecties in bestaande bedrijven. Wat de totale BBP-groei is doet er niet toe, stelt Ritter.

Economische groei zegt niks
Zakenbank Morgan Stanley kwam zelfs tot de conclusie dat de correlatie tussen het rendement op aandelen en de economische groei ‘over vrijwel elke horizon negatief is’. Goldman Sachs was eerder dit jaar iets genuanceerder door te stellen dat ‘er geen stabiele relatie bestaat tussen rendement en BBP-groei’.  Dan komt het dus toch aan op goed stockpicken, in zowel ontwikkelde als opkomende markten.

Goldman Sachs lanceerde daar recent de term ‘Equity 3.0’ voor. Die is gestoeld op twee observaties. Aandelen met een hoge bèta laten een slechter rendement zien dan aandelen met een lage bèta (gecorrigeerd voor risico’s) en indices gebaseerd op marktkapitalisatie zijn gevoelig voor thematische bubbels. Om toch een outperformance te kunnen realiseren kiest de zakenbank voor een systematische aanpak waarbij alle aandelen worden gesorteerd op basis van de bèta die ze in de afgelopen vijf jaar hebben gerealiseerd.

Zelfde rendement bij lager risico
De 30% met de hoogste bèta vallen af vanwege het hoge risico. Vervolgens wordt de rest gewogen op basis van hun intrinsieke waarde in plaats van op basis van marktkapitalisatie om zo bubbels te voorkomen.
Volgens de rekenmeesters van Goldman Sachs ontstaat dan een portefeuille die hetzelfde rendement haalt als de standaard indices, maar bij lager risico. Als derde stap past de zakenbank de landenweging aan, aan de veranderde marktomstandigheden – precies de insteek waarmee we begonnen. Goldman doet dit door het gemiddelde te nemen van het percentage dat een land uitmaakt van de wereldeconomie én van de wereldwijde aandelenmarktkapitalisatie.

Die aangepaste opzet levert volgens de terugrekenende zakenbank over de periode 2002-2010 gemiddeld  3,1% extra rendement per jaar op (1,8% dankzij de eerste twee stappen, en nog eens 1,3% dankzij de landenherschikking). De volatiliteit loopt door het grotere gewicht van opkomende markten wel iets op (van 15,6 naar 16,2%) maar nog altijd lager dan de S&P Global index (17,7%). Ook de maximum drawdown daalde van 55,1% naar 50,9%.

Helemaal vreemd van enige 'kijk eens hoe goed wij zijn' is deze tabel en het Equity 3.0-concept natuurlijk niet. Laat dat maar aan Goldman Sachs over. Maar het toont wel eens te meer aan dat er meer is dan jezelf met beide vastklinken via een tracker op een wereldindex - een verouderde wereldindex bovendien.