Dividend en opkomende markten zijn voor veel beleggers bijna tegenstellingen, maar dat is een lelijke misvatting. Juist in emerging markets liggen prima kansen voor dividendbeleggers. Toegegeven, je moet er wat meer naar zoeken nu de waarderingen de afgelopen maanden scherp zijn opgelopen en het dividendrendement daardoor is gedaald. Maar wie een rondje langs de continenten maakt, vindt nog genoeg mooie dividendaandelen.

In Zuid-Afrika bijvoorbeeld, een opkomende markt met Angelsaksische invloeden die redelijk ongecorreleerd beweegt ten opzichte van de rest van de wereld. Natuurlijk is dat vooral het land van mijnbouw, goud en platinum. Maar Sasol is een oliebedrijf dat beschikt over bijzondere technische kennis om uit steenkool gas te maken. Dat geeft ze een enorme voorsprong, vooral omdat gas redelijk schaars is, maar steenkool in overvloed aanwezig is. In combinatie met het dividendrendement een leuke stockpick, hoewel er een correlatie met energieprijzen is.

Liever Mexico dan Brazilië

In Latijns-Amerika zijn er weinig spelers met een stabiel dividendbeleid. Er zijn wel Braziliaanse bedrijven die minimaal 25% van de winst aan aandeelhouders uitkeren. Maar over het algemeen ligt het dividendrendement er nu behoorlijk laag. Mexico is wat dat betreft aantrekkelijker met meer bedrijven met een langetermijn dividendbeleid. Grupo ASR, dat de luchthaven van onder andere Cancun en Veracruz exploiteert, is daar een voorbeeld van. Nadat de angst voor Mexicaanse griep weggeëbd is, is dit aandeel een echte topperformer geworden.

Ook in een somber Umfeld werd het dividend gehandhaafd, wat een duidelijk teken van kracht is. Oost-Europa is een stuk lastiger en moeilijker toegankelijk. Op sommige beurzen kan je als buitenlander moeilijk beleggen. Het makkelijkste is het kopen van ADR’s of GDR’s. Maar dividend lijkt vooral nog te worden beschouwd als kapitalistisch. Als er al dividend wordt uitgekeerd, kan het ook zomaar weer geschrapt worden.

Zelfs Japan wordt langzaam iinteressant

Azië is daarentegen een heel ander verhaal. Zuid-Korea, India, Hongkong en Taiwan zijn allemaal landen waar bedrijven begrijpen dat als je aandeelhouders wilt paaien, je met een mooi dividend op de proppen moet komen. De enorme koersstijgingen zorgen er wel voor dat er nu in India en China even weinig echt aantrekkelijke dividendaandelen te vinden zijn. Taiwan is wél kansrijk, nu. Het is één van de goedkoopste opkomende markten in de regio, veel technologiebedrijven met een hoog dividend. Wel hebben ze de neiging stockdividend uit te keren tegen matige voorwaarden, dus je moet wel oppassen. Taiwan Semi keert wel een prima dividend uit.

Grappig tenslotte is Japan, dat weliswaar geen emerging market maar meer een degenerating market is. In dat land is laag dividend de norm, al denken ze daar zelf anders over. Japanse bedrijven reppen al snel van een dividend van 4%, terwijl onze modellen voor datzelfde bedrijf 1,5% aangeven. Maar Japanners relateren dividend aan de nominale waarde, in plaats van aan de marktprijs van een aandeel. Maar de afgelopen twaalf maanden zijn er wel leuke dividendkansen in Japan ontstaan en dat is voor het eerst in twintig jaar.

De spread dividend – korte rente is historisch hoog, maar de vraag is hoeveel ruimte voor groei er nog is in Japan. Echt enthousiast kan ik er nog niet van worden. Kortom, groeiende economieën en een hoog dividendrendement gaan prima samen. Het is vaak veel meer cultureel bepaald of bedrijven een hoog dividend belangrijk vinden.

Jorik van den Bos is beheerder van het Orange European High Dividend Fund en het Orange Global Dividend Fund en heeft voor dat fonds op moment van publicatie posities in Sasol, Grupo ASR en Taiwan Semi. Van den Bos’ columns zijn geschreven op persoonlijke titel. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.