Veel beleggers kampen met de vraag: valuta’s afdekken of niet? Zeker in deze tijd met de sterk volatiele dollar dringt die vraag zich op. Het antwoord op die vraag is ingewikkelder dan veel mensen denken. Het lijkt soms een kwestie van smaak, maar het is toch lastiger dan de keuze tussen bijvoorbeeld chocolade- of aardbeienijs.

Voor een deel hangt de keuze van beleggers af van risicobereidheid. De één neemt het risico op de koop toe, de ander wil het absoluut niet. Maar waarom is de materie zo complex? Voor een deel is dat makkelijk met een voorbeeld aan te geven.

Als een belegger het dollarrisico wil afdekken op zijn Amerikaanse aandelen, moet hij zich goed in de feiten verdiepen. Hoeveel dollarexposure loop je met het aandeel Coca-Cola als je bedenkt dat het grootste deel van de omzet niet uit de VS komt? Omgekeerd geldt precies hetzelfde. Koninklijke Olie heeft meer valuta-aspecten dan je op het eerste gezicht denkt. De olieprijs is al gevoelig voor de dollarbewegingen en de omzet komt grotendeels van buiten de eurozone.

Schijnzekerheid en compenserende vaten

Als je zulke aandelen volledig afdekt, creëer je een schijnzekerheid of kun je zelfs teveel hedgen. Maar er zijn meer complicaties. Je hebt ook te maken met compenserende vaten. Bij een zwakke dollar, doen aandelen die in dollars genoteerd staan het in de regel goed. En zoals we in 2008 zagen: Amerikaanse aandelen waren zwak, de dollar was sterk. Als je dan je valutarisico afdekt zit je wel met de slecht presterende aandelen en profiteer je niet van de sterke dollar.

De Japanse yen is een munt bij uitstek waarmee op de valutamarkt “gespeculeerd” wordt, denk maar aan de carry trades. In onzekere tijden wordt de yen juist als vluchthaven gebruikt. Eigenlijk kan je de Japanse aandelenmarkt in twee delen opsplitsen. De grote, liquide aandelen, vooral exporteurs, met flinke yen-gevoeligheid en de lokale aandelen die hun omzet vooral in Japan behalen en weinig impact voelen van waardeveranderingen van de yen.

Valuta hedgen kan risico verhogen

Als de yen aantrekt, heeft dat een negatief effect op bijvoorbeeld Nintendo. Als belegger win je dan op de munt en je verliest op het aandeel. Bij een kleiner, lokaal bedrijf win je op de yen, terwijl je niet verliest op het aandeel. De yen afdekken als je alleen maar Japanse largecaps in portefeuille hebt vergroot het risico dus alleen maar.

Tot slot moet je je nog afvragen in welke mate je je valuta-exposure wilt afdekken. Voor de volle 100%? Voor een derde of de helft? Allemaal lastige keuzes. Ja, afdekken van valutarisico zal per saldo het risico van een portefeuille iets verlagen, maar je betaalt er uiteindelijk ook iets voor. Het risico neemt bovendien niet significant af en kan, bij verkeerde keuzes, zelfs oplopen. Van mij hoeft dat afdekken dus niet. Geef mij maar een chocolade-ijsje!

Bekijk de beleggingsfondsen van Jorik van den Bos in de IEX Profs database: