Zal 2012 het jaar van de waarheid worden voor vastrentende beleggers? Dat valt nog niet met zekerheid te zeggen. Vast staat wel dat het nieuwe jaar vastrentende beleggers voor een duivels dilemma stelt. Vroeger was vooral het risico bepalend bij het maken van beleggingskeuzes, want de rendementen op staatspapier liepen weinig uiteen. Die situatie is nu totaal anders. De renteverschillen op Europees staatspapier zijn opgelopen tot ongekende niveaus.

De vraag welk rendement welk risico waard is, ofwel de risico/rendementsafweging, is nu moeilijker dan ooit te beantwoorden. De mogelijke scenario’s in Europa zullen diepgaand geanalyseerd moeten worden om te komen tot verantwoorde keuzes. Laat ik als voorbeeld een riskant land als Italië nemen, waar we bij Delta Lloyd nu nauwelijks een belang in hebben. Om te beoordelen hoe groot het neerwaartse risico is, houden we rekening met diverse scenario’s.

Stel dat Italië uit de euro stapt, dan staan beleggers mogelijk voor een groot neerwaarts (devaluatie)risico. Maar als Italië in de euro blijft, en de monetaire unie wellicht hechter wordt, dan stijgt het opwaartse potentieel. Kortom, het maken van worst/best case-scenario’s is essentieel in 2012.  Hoewel de risico’s in de periferie groot zijn, negeren we Zuid-Europese staatsleningen niet. Ik ben me bewust van de risico’s, maar blijf alert op kansen, ook in de periferielanden. Markten kunnen immers te ver doorschieten, zowel naar boven als beneden.

Waar de ondergrens in de waarderingen ligt is nog niet duidelijk, maar ik let daar scherp op. Overigens is het de vraag wat er in 2012 zal vallen onder het begrip ‘core’ en ‘periferie’. Wellicht dat de grenzen van de periferie verder richting het noorden kruipen. Zelfs een land als Nederland herbergt risico’s, gelet op de enorme hypotheekschuld. Het zou dit jaar zelfs wel eens zijn AAA-status kunnen kwijtraken.

Waarderingen zijn cruciaal
In 2011 behoorde de performance van onze vastrentende fondsen tot de top van de markt. Cruciaal voor onze beleggingskeuzes in 2012 zullen meer dan ooit de waarderingen worden. Die zijn vorig jaar opgelopen, terwijl de schulden in veel landen onveranderd hoog zijn. Foute obligaties bestaan er in onze ogen niet, maar wel foute waarderingen.

Bepalend zal dan ook zijn: hoe beoordelen we de uitgevende partij, en wat is de juiste prijs die daarbij hoort? Wie daar goed onderbouwde antwoorden op kan geven, kan in 2012 zelfs bij Grieks staatspapier uitkomen als beleggingskeuze. Het nieuwe jaar belooft hoe dan ook weer net zo spannend te worden als 2011.