Vandaag begint het land weer te draaien; de vergaderruimtes zijn weer volgeboekt, scholen starten weer en de files op de weg zijn weer terug. Na een kerstreces van twee weken gaan we weer door waar we half december waren gestopt.

Zo ook de regelgevers in Brussel. Verder met een slecht idee om de financiële sector verder te modelleren. Merkel en Sarkozy hebben vandaag hun eerste onderonsje. Eén van de onderwerpen op de agenda is een verregaande belasting voor de financiële sector. Er zijn al veel bijnamen gegeven aan dit voorstel: Tobin tax, Robin Hood belasting, Oxfam tax, Nieuwe Alva penning, etc....

Zaak is dat er op dit moment te luchtig wordt gedaan over dit plan, dat langzaam als een klimop meer en meer uitzaaiingen krijgt.

Waar praten we over? Er zijn veel ideeën die elkaar op sommige elementen tegenspreken, dus enige helderheid van zaken is wel nodig. Vandaar dat de zaal in Den Haag goed gevuld was toen vorige maand het Europese Commissielid Manfred Bergmann, de projectleider, naar de lage landen afdaalde om de plannen toe te lichten. 

Sluwe belofte

Allereerst de plannen, in bulletpoints:

• Een belasting op alle transacties tussen financiële instellingen in Europa
• Op aandelen, obligaties, en dergelijke 0,1% op de verhandelde waarde
• Op derivaten, swaps, en dergelijke 0,01% over de onderliggende (notional) waarde
• De transactiebelasting is een minimum. Het staat individuele lidstaten vrij om een eigen opslag aan te brengen
• Ook op transacties met partijen buiten de EU moet 2 keer de belasting worden geheven

Tot zo ver de nieuwe verordeningen. Duidelijk is dat men in Brussel grondig te werk is gegaan om alle mogelijke sluiproutes af te dichten. Zoals duidelijk naar voren werd gebracht: “het is payback time voor de financiële sector.” 

Om het verhaal bij de nationale regeringen en de Europese voorzitter er doorheen te krijgen, is een sluwe belofte toegevoegd. Brussel is voornemens om tweederde deel van de verwachte belastingopbrengst terug te sluizen naar de lidstaten. Dit voornemen kan natuurlijk worden aangepast op het moment dat de totaalopbrengsten uit de hele aanpak tegenvallen.

Enorme aanslag

Dit is een slimme aktie vanuit de Duitse en Franse socialistische fracties, aangezien deze handreiking drie problemen oplost: De lidstaten trappen erin en stemmen voor, Voorzitter Barroso denkt dat hij zijn eerste eigen inkomstenstroom kan creëren en de Londense City wordt aangepakt.

Als het tot een terugbetaling komt, dan worden Duitsland en Frankrijk de grootste ontvangers. Nederland staat in deze discussie wat tweeslachtig. Aan de ene kant wordt geflirt met een mooie korting op onze EU-afdracht; aan de andere kant wordt een enorme aanslag gepleegd op de financiële infrastructuur, pensioen-, beleggingsfondsen en onze open en efficiente handelsinfrastructuur.

Gelukkig heeft het CPB in december een rapport gepubliceerd waarin sterk wordt getwijfeld aan de doelstellingen en conclusies vanuit Brussel. Gelukkig zijn we daar als Nederlanders nog steeds sterk in... achterdochtig als er zo maar cadeautjes worden uitgekeerd. Zelfs in December.