Deze zomer heb ik – in het kader van Alpe d'Huzes - de Hollandse Alp drie keer beklommen. Het is dan ook logisch dat ik de ontwikkelingen rond De Nederlandse Berg met meer dan gemiddelde belangstelling volg. Een belachelijk plan, een tikje megalomaan zelfs, dat was mijn eerste reactie. Maar het enthousiasme van Thijs Zonneveld werkt aanstekelijk en prikkelt de fantasie. Zeker als je de berg niet als een berg, maar als een bedrijf bekijkt. Eerlijk gezegd schat ik de kans dat die berg er komt, op minder dan 5%.

Maar het is interessant er naar te kijken als een infrastructuurinvestering.  Infrastructuurprojecten zijn er volop geweest, in Europa, maar ook in Nederland, en eerlijk is eerlijk, met wisselend succes. De grootste is zonder twijfel de Eurotunnel en dat is voor investeerders ronduit slecht uitgepakt. Een ex-collega kocht ooit aandelen voor zijn kinderen omdat hij het een goede beleggingscasus vond, vanwege de monopoliepositie op het overdekt reizen van Frankrijk naar Engeland en terug.  Maar zijn kinderen zijn er niet rijk van geworden...

Dichter bij huis hebben we de Afsluitdijk gehad. Dat project begon in een relatief goed economisch klimaat, maar werd afgerond midden in de crisis van de jaren dertig. Met het graven van de Bosbaan is men daarna (1934) begonnen en was in feite een werkgelegenheidsproject. Dat zou voor De Nederlandse Berg natuurlijk ook kunnen werken: werklozen inschakelen, zzp’ers inhuren.

Het zwakke punt in de huidige plannen is dat het allemaal om sport en entertainment draait. Skiën, fietsen, schaatsen, bergbeklimmen, raften. Maar de succesfactor in infrastructuurprojecten is een stabiele cashflow.  Dat red je niet alleen met vermaak. Zelfs zwaargewicht EuroDisney heeft moeite om rendabel te zijn.  Om een kans van slagen te hebben moet De Nederlandse Berg kunnen rekenen op langetermijn-commitment en stabiele, voorspelbare inkomsten-stromen. 

Stabiele cashflow noodzakelijk
Dat kan als de skibond, de kanobond en de wielerploeg van de Rabobank zich op één of andere manier voor jaren aan het project verbinden. Daarnaast zouden er stabiele kasstromen moeten worden gerealiseerd uit typische infrastructuuractiviteiten. Bijvoorbeeld een tolweg of toltunnel, of huurinkomsten voor gasopslag in de berg. De berg zou zich prima lenen voor de plannen van grote internationale gasbedrijven om van ons land een Europese gasrotonde te maken.

Uiteindelijk kan dat de berg een mooi, stabiel dividend opleveren! Een berg dividend. Maar goed, 2.000 meter is misschien wel een beetje te hoog gegrepen. Zelfs in Dubai bouwen ze nog niet hoger dan 900 meter. Een andere optie is dat we Griekenland nog wat extra geld lenen. Met de Olympus als onderpand.

Overigens herbergt de AEX en AMX voldoende kwaliteit om een heel eind te komen met die berg. Wat dacht u van…. Arcelor Mittal voor de staalconstructie, TomTom voor het in kaart brengen van de slingerende bergweggetjes, Ten Cate voor het kunstgras waar we de alpenweide mee gaan bekleden, Randstad voor het personeel. En dan hebben we nog de banken voor de financiering, de bouwers en ingenieursbureaus, Wavin voor de waterafvoer en Beter Bed voor de bedden in het hotel met uitzicht op Scandinavië, het VK en Zuid-Europa.