Beste ondernemers van Nederland, als we beloven het niet verder te vertellen, kunt u ons dan eens uitleggen wat er is voorgevallen tussen u en de beurs? Het moet vast iets vreselijks zijn geweest, want niemand van u is nog met een stok richting het Damrak te krijgen. Wat is er ineens zo afschrikwekkend aan een ouderwetse beursnotering? Shell is ook zo begonnen. En Heineken. En Akzo.

Het is een elegante manier om aan kapitaal te komen; van uw bank hoeft u het momenteel ook niet echt te hebben, tenslotte, en private equity loopt ook niet altijd goed af. Maar er komt geen schaap meer over het Damrak. Eind juni veerden we even op toen het medische bedrijf Agendia in de startblokken stond, maar die had te elfder ure een weigering wegens “ongunstige marktomstandigheden”.

In 2011 staat de teller dus nog steeds op nul (als de we de zijscheuten TNT Express en Aperam even niet meetellen), net als in heel 2010. Het is het trieste eindpunt van een gestaag krimpend aanbod. In 2007 schreef Euronext Amsterdam nog veertien nieuwe noteringen bij. Zeker zes daarvan waren financieringsvehikels – Amsterdam was even heel populair bij private equity-partijen – maar er zaten ook mooie namen als AMT, Arseus, AMG en Arcelor Mittal tussen.

Toen werd het stil

2008 was al een minder jaar, met vijf noteringen, waarvan eigenlijk alleen het casinobedrijfje Thunderbird uit de Maagdeneilanden de moeite van het noemen waard is. Goed, dat was natuurlijk ook het grote crashjaar, maar echt herstellen deed de Nederlandse IPO-markt nooit meer.

In 2009 zakte het aantal IPO’s verder, naar vier stuks. Waarbij moet worden aangetekend dat daar wel mooie namen tussen zaten als Dockwise en Delta Lloyd. En toen werd het stil. Muisstil. Inmiddels heeft Jan Smit al eens de dagelijkse klap op de beursgong gegeven, André van Duin, de winnaar van de AEX-voorspelwedstrijd en de eigenaresse van webwinkel LaDress, maar we smachten naar de dag dat er, net als bijna dagelijks in New York, een CEO van een gloednieuw beursfonds op de ballustrade staat. Beste ondernemers, wie durft?

(Dit artikel is tevens gepubliceerd in IEX magazine, juni 2011)