Met, intraday, alwéér een nieuwe all time high op de borden voor goud, begint het langzaam vervelend te worden. Geen dag gaat er voorbij, zonder dat goud een nieuw recordniveau aantikt. Het Umfeld voor goud is dan ook ideaal. Een dalende dollar, torenhoge overheidsschulden, geldpersen die op volle toeren draaien, angst voor gierende inflatie en veel onzekerheid op de beurzen en op het wereldtoneel. Toch is niet iedereen al in goud gevlucht.

Warren Buffett heeft verschillende keren laten weten ‘nog nooit serieus’ in goud te zijn gestapt. Buffett ziet de investment case van goud niet. De Financial Times haalt dit weekend weer eens één van zijn gevleugelde uitspraken aan. “Gold gets dug out of the ground in Africa or some place. Then we melt it down, dig another hole, transport it halfway round the world, then bury it again and pay people to stand around guarding it. It has no utility. Anyone watching from Mars would be scratching their head."

Buffett speelt liever met spoorwegen. Andere beleggers denken er anders over. Van superbelegger John Paulson is bekend dat hij maanden geleden, bij een goudprijs van iets boven de 900 dollar, een positie opbouwde in goud en goudmijnbedrijven, ter grootte van 15% van zijn hedgefundportefeuille. Goud mag dan geen traditionele belegging zijn die rente of dividend uitkeert, het rendeert wel als veilige haven en als er ooit behoefte was aan veilige havens, is het nu wel, concludeert de FT.

Aardig is dat vandaag de operationele leverage van goudmijnbedrijven weer duidelijk zichtbaar is. Toen goud door de 1.000 dollar brak, stegen goudmijnaandelen met factor 3 ten opzichte van de goudprijs. De laatste twee weken was die operationele hefboom veel kleiner, zonder dat daar een fundamentele verklaring voor te vinden is. Vandaag stijgen goudmijnbedrijven weer met 4 tot 6%, bij een goudprijs die 2% aandikt.

Aanbieders van trackers en ETC's op fysiek goud en goudmijnaandelen zien ook dagelijkse records, maar dan in het beheerd vermogen voor deze vehikels.