Als er iets lastig is voor de gemiddelde belegger, dan is het wel de timing van een aankoop. Vooral na een periode van koersstijgingen is het lastig een goed moment te vinden in de markt te stappen. Een aantal jaren geleden vonden uitgevende instellingen van gestructureerde producten een ingenieuze oplossing voor dit typische beleggingsprobleem: de lookback note. Bij deze producten was niet de koers van de onderliggende index bij uitgifte van de note bepalend, maar de laagst waargenomen koers in een periode (meestal één jaar) na de emissie.

Een mooie structuur voor de pechvogels die altijd de koersen zagen dalen nadat ze in de markt stapten. Deze structuren werden vóór de grote daling van aandelenkoersen uitgegeven. De langdurige malaise op de aandelenmarkten nadien, leidde ertoe dat deze producten toch nog op verlies staan. Het verlies is door de lookback-structuur wel beperkter dan een directe belegging in de onderliggende index.

Een nieuwkomer in de markt van gestructureerde producten, IVM vermogensbeheer, geeft nu een nieuw lookback product uit: de Beste Start Garantie Note. Er is gekozen voor de combinatie met een 100% hoofdsomgarantie (van ING). De hoofdsombescherming is kostbaar. Daarom is de lookback periode korter dan gebruikelijk en geldt niet de laagst waargenomen koers van de onderliggende Eurostoxx50 index, maar een gemiddelde daarvan. Ook de aflossing is gemaximeerd en tot slot is de looptijd met acht jaar behoorlijk lang.

Voorwaarden Killer minder gunstig dan Royals Toch is deze constructie de moeite waard voor beleggers die een goede kans willen maken een hoger rendement te behalen dan op een vergelijkbare reguliere obligatie. E-Giro is ook een relatief nieuwe naam op het gebied van openbare uitgifte van gestructureerde producten. De vermogensbeheerder heeft voor zijn nieuwe product een opvallende naam bedacht: de Deposito Killer. De structuur lijkt sterk op de Royal Bank of Scotland (RBS) AEX Obligaties. Maar de voorwaarden zijn minder gunstig.

De looptijd is met acht jaar langer dan de vijf jaar van de Royals en het mogelijk te behalen rendement in relatie tot de stand van de onderliggende index is lager. Bovendien kan, onder ongunstige omstandigheden, beleggen in de Deposito Killer tot een verlies van 10% leiden. Waarschijnlijk speelt de marktpositie van Société Générale, die de garantie op de Killer geeft, een rol voor het minder gunstige rendementsperspectief. De Franse bank kan tot 1% goedkoper lenen in de markt dan RBS.

Dat is opmerkelijk, want het verschil in rating tussen beiden grootbanken is niet groot. Die hogere leenkosten maakt dat RBS ook een hoger rendement op zijn producten kan (moet) vergoeden. RBS is overigens zeer actief in de (gestructureerde) obligatie markt. De Royal AEX Obligaties zijn inmiddels bekend, maar nu geeft de Britse bank een serie obligaties uit, waarbij de coupon op verschillende manieren tot stand komt. De belegger kan de obligatie kiezen die op basis van zijn visie het beste rendementsperspectief geeft. Uiteraard zal ik de verschillende obligaties de komende week in mijn rubriek 10 van Tak bespreken.

ING Plus of ABN Amro Bonus? Onlangs vroeg een lezer, de heer Jan Maat, mij waarom ik de ING Dutch Plus Note iets minder gunstig beoordeelde dan het ABN Amro AEX Bonus Rendement Certificaat. Een goede vraag, want de ING Note geeft aan het eind van de looptijd een Bonus van 50%, en die van ABN Amro blijft steken op “slechts” 35%. Beide producten keren de Bonus uit als gedurende de looptijd de onderliggende AEX altijd minstens 65% van zijn startwaarde noteert. Optisch lijkt de ING Note beter, maar dat wordt (iets) anders als we de looptijd erbij betrekken.

Het ABN Amro Certificaat heeft met drie jaar een één jaar kortere looptijd dan de ING Note. Dat betekent dat het Bonus jaarrendement voor beide notes gelijk is. Echter, door de kortere looptijd is het 65% minimale startwaarde criterium in de note met de kortere looptijd (dus die van ABN Amro) gunstiger. Ik moet daar eerlijkheidshalve aan toevoegen dat ik de ING Note destijds beoordeelde met de (indicatieve) 55% Bonus, wat uiteindelijk 50% werd. Op basis van de 55% waren beide notes even aantrekkelijk, maar er speelde nog een ander punt.

Het (verwachte) dividendrendement van de AEX was ten tijde van de ING uitgifte 6,6%, terwijl dat dividendrendement op het moment van de ABN Amro uitgifte slechts 3% bedroeg. In mijn beoordeling ging ik er derhalve van uit dat beleggers in de ING note veel meer dividendrendement moesten opgeven dan op het moment van de ABN Amro uitgifte. De actuele marktomstandigheden spelen een belangrijke rol in mijn eindoordeel over gestructureerde producten.

De vraag is welk van de twee producten op dit moment het meest interessant is voor beleggers. De startwaarde van de onderliggende AEX is voor beide constructies dezelfde, namelijk 267 punten. Het niveau waarbij de Bonus vervalt is ook gelijk: 174 punten. In onderstaande grafiek staat de uitbetaling aangegeven van een investering van 100 euro in beide notes en in de index zelf, bij verschillende standen van de AEX. Tussen 174 en 390 punten geeft de ING Note meer rendement.

Let daarbij wel op de iets langere (resterende) looptijd (aflossing in juni 2012 versus november 2012). Opvallend is dat de beide notes een mooie bescherming geven ten opzichte van een directe investering in de index (behalve als de AEX op enig moment onder de 174 punten komt). Bij verdere koersstijgingen van de AEX lopen de notes wat achter bij een directe investering, maar kunnen toch aardig meekomen.