Met de forse daling van afgelopen week en de volatiliteitsindex VIX die vrijdag 21% omhoog klapte, kampen beleggers met de vraag aller vragen. Is dit een normale correctie die alweer bijna aan het overwaaien is, of staan we aan de vooravond van een nieuw bloedbad zoals in 2008. Onze hormonen jagen ons angst aan, geholpen door doemscenario’s in de categorie PIGS in Space. Maar we moeten niet vergeten dat na een jubeljaar als 2009 het voor de hand lag dat beleggers bij de eerste de beste donderwolken dekking zouden zoeken.
De winsten van vorig jaar (of beter gezegd: het gedeeltelijk teruggewonnen terrein) konden maar beter worden veiliggesteld voordat het tweede halfjaar aan zou brejken. Want dat zou volgens negen van de tien analisten en beleggers moeilijk worden wegens de overhangende schaduwen van het einde van het stimulatietijdperk. We wisten het allemaal: 2010 zou een moeilijk jaar worden met veel volatiliteit. Maar bij de eerste golfslag, springen veel beleggers al in paniek uit de boot.
Liefst 1,6 milajrd dollar werd volgens Bloomberg uit opkomendemarktenfondsen onttrokken in één week tijd. Paniek dus, met hoofdletter P – als was het maar omdat deze zin ermee begon. Maar correcties van 5% tot 10% zijn niet meer dan normaal op de aandelenmarkt, ook al lijken beleggers dat na vorig jaar vergeten. Wat ook duidelijk wordt is dat de dreun van Lehman en de aftermath daarvan in 2008 beleggers met een trauma heeft opgescheept.
De enige zekerheid die we hebben is onzekerheid
Het is als een open wond die weliswaar een stuk verbeterd is door de balsem van beursjaar 2009, maar die bij elke schrikbeweging opengetrokken dreigt te worden en in elk geval een pijnscheut oplevert. Ik vrees dat beleggers dit jaar maar één zekerheid hebben en dat is onzekerheid. En dat leidt onherroepelijk tot scherpe bewegingen van de markt. Soms naar beneden, soms omhoog. Het zijn de naschokken van de enorme bungeejump die de beurzen in 2008 (omlaag, tot het einde van het elastiek) en 2009 (scherp omhoog) hebben gemaakt.
Temidden van de puinhopen van een kruimelende euro, een feniksende dollar, Grieks drama, Chinese monetaire maatregelen en heel veel ruis & sentiment moeten beleggers proberen het hoofd koel te houden en het stuur in handen. Wildweg een zwieper aan dat stuur geven is zelden een goed idee. De blik op de wat langere termijn richten lijkt verstandiger. Ondertussen breken veel analisten met u zich het hoofd over deze kwesties.
Opvallend is dat een digitaal rondje op Citywire al snel drie optimisten oplevert. Stuart Thomson (Ignis Asset Management) denkt dat er wel weer
een herstel komt, na deze dip. Simpelweg omdat de liquiditeit die in de markt gepompt is, er nog steeds is. Ook bij Schroders houden ze het er op dat de markten wat
te ver zijn doorgezakt. Bij zakenbank Lazard zien ze momenteel zelfs
de beste marktomstandigheden om in opkomende markten te beleggen sinds de jaren zeventig.
Ik bedoel maar… of de doemdenkers gelijk krijgen of de optimisten is even bijzaak. Wat opvalt is dat beleggers in paniek raken van iets waarvan zowel de doemdenkers als de optimisten wisten dat het kwam: een flinke dosis volatiliteit en een onvermijdelijke correctie. Rare jongens, die beleggers.
Peter van Kleef is financieel journalist en redacteur bij IEX.nl. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.
Klik hier voor een overzicht van Van kleefs actuele beleggingen. Uw
reactie is welkom op
peter@iex.nl