Hedgefondsen verliezen het op punten van 60/40

De laatste keer dat hedgefondsen echt furore maakten, was tijdens de kredietcrisis van 2007-2008. Daarna was Schraalhans keukenmeester. Aandelen deden het over het algemeen stukken beter, maar ook een portefeuille met 60% aandelen en 40% obligaties haalde doorgaans hogere rendementen.

Dat is belangrijk, zegt beleggingsexpert Joachim Klement, omdat een 60/40-portefeuille ongeveer hetzelfde doel nastreeft als een hedgefonds, namelijk solide rendementen, ook in slechte jaren voor aandelen.

Negatieve rente

Veel hedgefondsen wijten hun magere resultaten tussen 2010 en 2022 aan de extreem lage (soms negatieve) rente die jaren. Klement betwijfelt dat. Zijn stelling in de blog Hedge funds still aren’t worth the money is dat een goedkope 60/40-portefeuille ook bij een normale rente superieur is aan dure hedgefondsen.

Klement heeft bij de vergelijking voor de hedgefondsen gebruikgemaakt van de Bloomberg Hedge Fund Index. De 60/40-portefeuille bestaat een mix van de MSCI World (aandelen) en 40% Amerikaanse obligaties (staats- en bedrijfsobligaties).

Hier de grafiek van het voortschrijdend 12-maands rendement 2014-2024:

Uit de grafiek blijkt dat het rendement van de 60/40-portefeuille en hedgefondsen tót de coronapandemie vergelijkbaar was, waarbij 60/40 meestal net iets beter rendeerde. 

In 2022 - toen de rente steeg en obligaties het slechtste jaar hadden sinds begin jaren 80 - presteerde de 60/40-portefeuille duidelijk minder dan de hedgefondsen. Op dat moment boden hedgefondsen dus een goede bescherming tegen neerwaartse risico’s. Helaas was het eenmalig. Toen de renteschok voorbij was, keerde het oude beeld terug, alleen dit keer bij een hoger renteniveau.

Kosten 

Nou moet je bij een 60/40-portefeuille uiteraard ook rekening houden met kosten. Stel de kosten zijn 0%, dan doet de mix van aandelen en obligaties het beduidend beter dan de hedgefondsen (waar de kosten al in zitten). 100 dollar belegd in hedgefondsen aan het begin van 2014 zou zijn gegroeid tot 161 dollar begin 2025. Dezelfde 100 dollar had bij een 60/40-portefeuille 166 dollar opgeleverd.

Als er vervolgens wordt uitgegaan van 0,3% jaarlijkse kosten voor de 60/40-portefeuille dan zitten de twee qua rendement vlakbij elkaar (zie grafiek).

Het is ook nog mogelijk om de prestaties van een 60/40-portefeuille te vergelijken met verschillende hedgefondsstrategieën. Klement gaat hier niet veel dieper op in. De resultaten worden er in ieder geval niet veel beter op.

Macro-hedgefondsen presteerden gemiddeld 2,3% per jaar slechter dan de 60/40-portefeuille, terwijl event-driven hedgefondsen ongeveer hetzelfde presteerden. Alleen short-long aandelenstrategieën presteerden iets beter (0,3% per jaar). Volgens Klement komt dat door de relatief sterke prestaties van de aandelenmarkt in de laatste 10 jaar.

Sharp

Er is nog een andere factor die moet worden meegenomen voor een correcte vergelijking. Dat is het risico of de volatiliteit. Klement gebruikt hiervoor de Sharpe-ratio. Ook dan blijft het zo dat de 60/40-portefeuille een streepje voor heeft op de hedgefondsen (zie grafiek).

Tot slot bespreekt Klement nog een argument dat hedgefondsen vaak gebruiken, namelijk dat hedgefondsen een lage correlatie hebben met aandelen en obligaties. Dat zou in het voordeel spreken van een mix van aandelen, obligaties én hedgefondsen.

Klement moet dit nog nader onderzoeken. Als je naar de laatste 10 jaar kijkt, klopt het voor 2022 toen aandelen en obligaties allebei daalden. Maar voor alle andere jaren gaat dat niet op.