Vraagje: worden de miljardeninvesteringen in AI terugverdiend?

Amerikaanse reuzen als Microsoft, Meta, Alphabet en Amazon investeren momenteel op ongekende schaal in datacenters, chips en software om hun machtspositie te verstevigen. Ook nieuwe spelers als OpenAI, xAI (van Elon Musk) en CoreWeave trekken enorme sommen kapitaal aan. De onmisbare schakel in dit ecosysteem is chipproducent Nvidia, inmiddels het meest waardevolle beursbedrijf ter wereld.

China laat zich intussen niet onbetuigd. Terwijl het Westen worstelt met regelgeving en afhankelijkheid van Amerikaanse technologie, bouwt China gestaag aan een eigen AI-ecosysteem. Bedrijven als Huawei, Alibaba, Baidu en Tencent gebruiken nu zelfontwikkelde chips, waarmee ze minder afhankelijk worden van Nvidia. 

De belofte van physical AI

De vraag is of de huidige investeringsgolf zich ook vertaalt in duurzame winstgevendheid. De verwachtingen zijn torenhoog: kunstmatige intelligentie kan hele sectoren transformeren en de productiviteit fors verhogen.

Een opvallend voorbeeld zijn humanoïde robots. Tot voor kort opereerden robots vooral in gecontroleerde fabrieksomgevingen, maar dankzij vooruitgang in batterijtechnologie, sensoren en AI kunnen ze zich straks ook in de menselijke leefwereld begeven.

Deze zogeheten physical AI kan tekorten in sectoren als de zorg verlichten en nieuwe vormen van automatisering mogelijk maken. Robots die ouderen helpen, logistieke taken overnemen of gevaarlijk werk uitvoeren, zouden het tekort aan arbeidskrachten kunnen opvangen en de welvaart vergroten.

Kosten hoger dan de winsten

Toch blijft de financiële rekensom lastig. De razendsnelle technologische ontwikkeling maakt dat chips snel verouderen en dus in korte tijd moeten worden afgeschreven. Onderzoek van Bain & Company schat dat AI in 2030 voor zo’n 1,2 biljoen dollar aan nieuwe omzet kan zorgen, maar dat er minstens 2 biljoen nodig is om de huidige investeringen te rechtvaardigen. Dat schept onzekerheid voor beleggers.

Ook de concurrentie neemt toe: waar bedrijven als Google, Amazon en Microsoft vroeger elk hun eigen niche hadden, betreden ze nu elkaars terrein. Dat kan marges onder druk zetten. Vanuit dat perspectief is het niet vreemd dat sommige beleggers, zoals ook wij, hun blootstelling aan de grootste technologieaandelen hebben verkleind.

"Waar bedrijven als Google, Amazon en Microsoft vroeger elk hun eigen niche hadden, betreden ze nu elkaars terrein"

Energie als nieuwe bottleneck

Hoewel de winstgevendheid op korte termijn onzeker is, staat één ding vast: de investeringsgolf zelf komt niet tot stilstand. De enorme hoeveelheid data die AI vergt, stelt ongekende eisen aan de infrastructuur. De bouw van datacenters schiet wereldwijd omhoog, maar de energievoorziening dreigt een knelpunt te worden. In Nederland duurt het soms tien jaar voordat een datacenter op het elektriciteitsnet kan worden aangesloten; in Duitsland is dat zeven jaar, in de VS één tot drie. Alleen China beschikt over voldoende capaciteit.

Om alle geplande datacenters van energie te voorzien, zijn flinke investeringen in de energie-infrastructuur vereist. Zowel voor de Verenigde Staten als voor China geldt dat kernenergie een belangrijke rol gaat spelen in de stijgende vraag naar elektriciteit. Dit thema is ook in Europa weer op de radar verschenen.

"Om alle geplande datacenters van energie te voorzien, zijn flinke investeringen in de energie-infrastructuur vereist"

Een van de beste investeringen van Optimix dit jaar is een belegging in de VanEck Uranium & Nuclear ETF. Daarnaast heeft Optimix een grote positie in grondstoffen binnen Optimix Wereld Aandelenfonds, dat dit jaar met +16,4% steeg. Met name koper speelt een essentiële rol spelen in het vergroten en verbeteren van de elektrische infrastructuur."

• Lees ook: AI is een crazy bubbel.