Wie durft nu nog in de beurs te stappen?

Nu de wereldwijde aandelenmarkten bijna dagelijks nieuwe records vestigen en enkele tot de verbeelding sprekende namen duizelingwekkend snel de hoogte inschieten, zoals de koersexplosie van NVIDIA (+1411% in drie jaar), rijst onvermijdelijk de moeder aller beursvragen: zitten we in een zeepbel, in het bijzonder op de Amerikaanse markt? Of nuchterder bekeken: zijn aandelen vandaag overdreven duur? Het antwoord op die vraag is ja, maar niet zonder reden.

Ja, want de S&P 500 noteert momenteel tegen circa 22 maal de winst, veel duurder dan het langetermijngemiddelde van ca. 16. Die hoge waardering komt wel voor een flink deel op het conto van de grootste uitblinkers op de Amerikaanse markt. De Magnificent 7 worden gemiddeld verhandeld tegen 37 keer de winst. Bij NVIDIA ligt die ratio zelfs op 48. Deze bedrijven kunnen echter ook een uitzonderlijk sterke winstgroei en schitterende vooruitzichten voorleggen, die een hoge waardering verantwoorden.

Nul premie

Een andere manier om in te schatten of het opportuun is om in aandelen te beleggen, is door te kijken naar de risicopremie die aandelen momenteel geven. Deze premie is het verschil van het verwachte rendement tussen aandelen en staatsobligaties. Die premie is vrijwel gelijk aan nul! Want naast het feit dat aandelen duur zijn, bieden Amerikaanse staatsobligaties met looptijden van tussen 1 en 3 jaar een verdienstelijk nominaal rendement van 3,60% .

Europese discount

In Europa is de situatie heel anders. Aandelen zijn hier weliswaar wat duurder dan het langetermijngemiddeld, (circa 15 maal de verwachte winst per aandeel voor de Euro Stoxx 50 tegen een gemiddelde van ongeveer 13) maar niet extreem veel duurder.

Koerstriggers

Even belangrijk in het antwoord op de centrale vraag is het tweede deel van het antwoord: "niet zonder reden". Het regent namelijk – voor wat de beurzen betreft althans – goed nieuws vanuit de Verenigde Staten. De Bloomberg-consensus van de verwachte bbp-groei in 2025 en 2026 wordt sinds de zomer voortdurend naar boven bijgesteld. Deze verwachte groei bedraagt nu al om en bij de 1,8%, grotendeels dankzij de technologiesector.

Ook de klassieke indicatoren van het ondernemersvertrouwen in de industrie wijzen op expansie, behalve de ISM-index voor de verwerkende industrie. De index van het vertrouwen bij kleine en middelgrote ondernemingen staat met meer dan 100 eveneens op een hoog niveau.

Daar komt nog bij dat de olie het afgelopen jaar niet al te duur is. Amerikaanse exportbedrijven krijgen bovendien steun van de verzwakkende dollar. Tot slot houdt de consumptie ondanks de stijgende prijzen door de invoerheffingen globaal genomen goed stand, behalve de lage-inkomensgroepen.

Twee problemen

In dat zonovergoten landschap vallen niettemin twee schaduwvlekken op. De eerste is de Amerikaanse werkgelegenheid, die veel minder sterk toeneemt en hier en daar zelfs krimpt. Op de arbeidsmarkt is wel iets bijzonders aan de hand. Er komen inderdaad weinig banen bij en in sommige sectoren daalt de werkgelegenheid zelfs. Maar ook de vraag naar werk is laag. Het werkloosheidspercentage neemt daardoor slechts mondjesmaat toe en ligt met 4,3% op een zeer gematigd niveau.

Dan is er nog het probleem met de Amerikaanse vastgoedsector, die nog steeds op apegapen ligt, vooral door de bijzonder hoge hypotheekrente. Doordat de Federal Reserve onlangs de rente heeft verlaagd, zal wellicht ook de vastgoedmarkt weer wat aantrekken.

Nog geen zorgen

De vraag of de waardering van de markt op een zeepbel wijst, valt dus niet zo eenvoudig en snel te beantwoorden. Een korte blik op de gangbaarste maatstaven leert ons echter dat aandelen inderdaad duur zijn, maar dat daar goede redenen voor zijn. Zo bekeken lijkt die hoge waardering dan ook niet al te zorgwekkend, zolang de economie doorstoomt.

• Lees ook: Nieuwe brandstof voor aandelenrally