"Het rendement zit in de curve"

De vastrentende markten hebben het afgelopen jaar een opvallende transformatie doorgemaakt. De rentecurve – die in 2024 nog omgekeerd was – is inmiddels weer positief. Dat betekent dat langlopende obligaties weer een hogere rente bieden dan kortlopende.

Grofweg zijn er twee redenen voor de verandering van de rentecurve. Allereerst heeft de Europese Centrale Bank de depositorente met 200 basispunten verlaagd. Ten tweede is het aanbod van obligaties toegenomen. Dit komt door het afbouwen van het opkoopprogramma van de ECB (Quantitative Tightening) en het feit dat Europese landen stijgende uitgaven hebben aan defensie en de energietransitie. Tezamen zorgt dit voor een verhoogde risicopremie voor langlopende obligaties.

De impact van een steilere curve

Een stijgende rentecurve heeft meerdere effecten. Beleggers in vastrentende waarden ontvangen een looptijdpremie bij beleggingen met een langere looptijd. Dit maakt staatsobligaties, investment grade en high yield credits aantrekkelijker dan variabel rentende beleggingen zoals geldmarktfondsen en asset-backed securities. Dit komt door de combinatie van een hogere basisrente en het zogenaamde rolldown rendement.

Rolldown rendement? Bij een stijgende rentecurve stijgt de waarde van een obligatie naarmate deze dichter bij de vervaldatum komt. De yield daalt, de prijs stijgt – mits de rente stabiel blijft. Deze prijsstijging is een belangrijk onderdeel van het totaalrendement en komt bovenop de oorspronkelijke rentevergoeding.

Dit effect is sterker bij staatsobligaties met een hogere rente dan Duitsland (zoals Nederland, Frankrijk of Spanje), en ook bij investment grade en high yield credits.

De spreadcurves van investment grade en high yield zijn eveneens stijgend, wat dit effect versterkt. Kortom, wie zegt dat obligaties saai zijn, heeft de rolldown return nog niet ontmoet. Soms zit het echte rendement gewoon in de curve!

Gerard Moerman is head of fixed income, LDI and investment solutions van Aegon AM.