Met de Franse slag maak je geen Hollandaise

Frankrijk kookt opnieuw over. Fitch zette afgelopen vrijdag de kredietwaardigheid een stap lager, van AA- naar A+. De staatsschuld is inmiddels 113% van het bbp, het tekort blijft boven de 5%. De straat blokkeert hervormingen zodra ze op tafel komen.

De nieuwe premier Sébastien Lecornu mag het met Franse slag oplossen, maar de markten twijfelen hardop of hij de ingrediënten voor een sluitende begroting überhaupt in huis heeft.

Franse slag versus Hollandse discipline

In Nederland lijkt de begroting meer op een Hollandaise: delicaat, precies, en snel verpest als je de verhoudingen niet bewaakt. Waar Den Haag discussieert over een paar tienden procent tekort, laat Parijs structureel de saus schiften. Iedere hervorming wordt door protesten weggestemd, terwijl de rente op Franse tienjaarsleningen inmiddels richting Italiaans niveau kruipt.

De ironie: de eurozone moet van beide gerechten tegelijk proeven. Nederland snakt naar een hogere rente om de hardnekkige inflatie te beteugelen. Frankrijk kan juist alleen overeind blijven met lagere rentes, anders wordt de schuldenberg onhoudbaar.

De ECB kijkt mee

Officieel draait het beleid van de ECB om prijsstabiliteit, maar in werkelijkheid roert er meer in de pan: politieke stabiliteit en de vraag of Parijs niet uit de bocht vliegt.

Voorlopig kookt er nog geen reddingssoep, maar als markten het vertrouwen verliezen staat de pan razendsnel op het vuur. Voor Nederlandse beleggers is dat een dubbel risico. Oplopende Franse spreads drukken de euro en dwingen de ECB tot mildheid, precies wat onze inflatie niet kan gebruiken.

Pensioenfondsen met ruim €1.600 miljard onder beheer voelen dat direct: staatsleningen verliezen aan waarde, banken met Franse exposure komen onder druk en vastgoedfondsen zien hogere financieringskosten.

Markt is de baas

De komende weken draait alles om de vraag of Lecornu zijn begroting door het parlement loodst. Lukt dat niet, dan kan de spread van Franse tienjaarsleningen definitief boven Italië uitstijgen. Voor beleggers betekent dat meer volatiliteit in obligaties, druk op de euro en een vlucht naar veilige havens.

Ofwel, met de Franse slag maak je geen Hollandaise. Fitch liet het mes al vallen, maar de echte test ligt bij de markten. De ECB kookt nog geen reddingssoep, maar zodra Parijs de controle verliest, staat de pan snel te pruttelen – en dat smaakt Nederland bijzonder zuur.

Thomas van Galen is hoofdstrateeg bij Achmea Investment Management