PE alleen geschikt voor beleggers met lange adem

Het is logisch dat aandelen die makkelijk verhandelbaar zijn op de beurs een hogere waardering krijgen dan slecht verhandelbare aandelen in private bedrijven. Maar hoe groot is die illiquiditeitspremie (of liquiditeitsdiscount) voor private equity? Wat mogen grote institutionele beleggers als korting vragen voor het feit dat ze aandelen lang vast moeten houden? En: wanneer gaat dat lonen?

Over dit onderwerp heeft Dan Rasmussen, hedgefondsmanager bij Verdad, een interessante column geschreven op basis van verschillende praktijkvoorbeelden en studies.

Wisselende discounts

Een is gebaseerd op ervaringen van de universiteit Yale die een deel van zijn private equity-portefeuille heeft verkocht tegen een korting van 10% op de NAV. Het effectenhuis Jefferies kwam onlangs tot een vergelijkbaar percentage. Maar er zijn ook voorbeelden van PE-beleggingen die op de Londense beurs verhandeld worden tegen discounts van 30%.

Die discount is van groot belang over wat eindbeleggers qua rendement mogen verwachten van deze beleggingen. Institutionele beleggers zoals pensioenfondsen, hedgefondsen en verzekeraars hebben de neiging de discount in hun boeken te verwaarlozen. Ze gaan vaak gewoon uit van de NAV (netto intrinsieke waarde), zonder discount.

NAV

Wat Rasmussen heeft gedaan, is kijken hoe lang deze institutionele beleggers PE-aandelen moeten vasthouden bij verschillende discounts, terwijl tegelijkertijd ook de NAV verandert (net als bij beursgenoteerde bedrijven).

Als er puur en alleen naar de NAV gekeken wordt (0% discount) dan heeft PE een enorm voordeel tegenover Amerikaanse en globale aandelen. Rasmussen heeft het rendement vergeleken met de Russell 3000 (Amerikaanse aandelen) en ACWI-index (globaal).

Private equity blijkt dan vanaf ongeveer 3 jaar meer op te leveren dan Amerikaanse en globale aandelen. 

Oplopende outperformance

Maar realistisch is dat dus niet. Als de discount 10% bedraagt, schiet die periode omhoog. Nu moeten beleggers de PE-aandelen al tussen de 5 en 10 jaar vasthouden om Amerikaanse aandelen te verslaan. Wordt de discount verder opgevoerd naar 20% en 30% dan komt er telkens ongeveer 5 jaar bij.

“Bij een discount van 30% presteert private equity over een periode van 15 jaar iets beter dan beursgenoteerde aandelen, met een underperformance van tussen de 0,5% ten opzichte van de Russell 3000 en een outperformance van 2,2% tegenover ACWI. Over een periode van 20 jaar loopt de outperformance verder op tot respectievelijk +1,7% en +3,8% per jaar."

Met andere woorden het kan zeker lonen om in private equity te investeren, maar het is, zoals Rasmussen zegt, "in the eye of the beholder”. PE is alleen geschikt voor beleggers met een lange adem. Pas na 15 jaar begint het echt te lonen.